Apples Never Fall schittert in de verrassende komedie in de Peacock Mystery-thriller

Appels vallen nooit is de nieuwste Pauw serie, en een die fantastisch werk levert door onverwachte tonen te combineren om een ​​werkelijk meeslepend (en verrassend grappig) mysterie te produceren. De show begint met een verdwijning en wordt alleen maar complexer naarmate de zaken zich afspelen. Gefocust op de familie Delaney in de jaren sinds hun tennisdynastie begon te vervagen, Appels vallen nooit betreft de mysterieuze verdwijning van familiematriarch Joy (Annette Bening).

Terwijl de verdenking zich richt op haar echtgenoot Stan (Sam Neill), merken hun kinderen dat ze hun zorgen om hun moeder, vragen over een mysterieuze huisgast genaamd Savannah, in evenwicht moeten brengen en hun eigen snauwerige, snijdende relaties in evenwicht moeten brengen. Tijdens een interview met het CBR zei enkele sterren van Appels vallen nooit -- Alison Brie (Amy), Jake Lacy (Troy), Conor Merrigan Turner (Logan), Essie Randles (Brooke) en Georgia Flood (Savannah) -- bespraken de verrassende tonale evenwichtsoefening in de mysterieserie en hoe de dialoog van de show de tenniselementen weerspiegelde van het verhaal.

INTERVIEW: Twd: Pollyanna McIntosh van The Ones Who Live over waarom Jadis Ride or Die is voor de CRM

Hoe heb je de balans tussen dramatische, thriller- en komische tonen benaderd? Appels vallen nooit ?

Alison Brie: Ik denk dat je gelijk hebt als je zegt dat het komische element van deze show het meest onverwachte deel ervan is. Eerlijk gezegd kostte het me zelfs een tijdje - ik was me ervan bewust dat Amy als personage humoristische kanten heeft, zoals ze door anderen wordt gezien. Maar ik herinner me onze eerste opnamedag. We waren de scène aan het filmen terwijl de Delaney-kinderen rond de tafel praatten over de vermissing van hun moeder. Ik speelde het zo eerlijk en serieus, waarbij ik me concentreerde op de zwaarte van de inzet.

Onze regisseur Chris Sweeney kwam binnen en zei: 'Alison, het is zo grappig.' En ik dacht: 'Oh! Wat?' Maar ik denk dat we allemaal snel beseften dat als er zo veel op het spel staat, als een gezin zoiets intens meemaakt, je niet altijd op een 10 kunt blijven. Mensen kunnen dat niet. Je moet stoppen en zeggen: 'Wie krijgt er lunch? [ Gelach ] Waar halen we dat eten op?' Je moet een beetje stoppen en deze alledaagse dingen doen en zelfs lachen. Gewoon om de spanning los te laten. Ik denk dat dat een heel belangrijk onderdeel werd van hoe we de show maakten. Het was leuk.

Essie Randles: Ik denk dat je bij een tragedie soms moet lachen. Iemand zal gewoon een grap maken die gewoon het grappigste is ooit. Op die donkere momenten brengen ze humor naar boven. Ik denk dat onze regisseurs [Chris Sweeney en Dawn Shadforth] zo'n interessant evenwicht tussen die dingen hebben gebracht. Toen ik naar de show keek, was ik geschokt. Ik dacht: 'Dit is eigenlijk heel grappig.' Het is omdat als je erin zit, je het soms niet weet. Dan kijk je ernaar en denk je: 'Wauw, het is goed vertaald.'

Alison: Het is belangrijk dat we het niet voor de komedie speelden. Uiteraard moet je realistisch aanvoelen waar de personages voor gaan en wat die personages doormaken. Maar die komedie komt gewoon inherent voort uit een aantal van hun omstandigheden. Net als bij familie, net als bij bepaalde vrienden, zijn er dingen waar je alleen om kunt lachen met je gezin. Er zijn dingen die het grappigst zijn met hen. Er zijn dingen die als geen ander onder je huid kruipen. Dat zien we zeker veel in de show.

Conor Merrigan Turner: Ik denk dat, omdat het gebaseerd was op een tennisfamilie... je veel van de dialoog en veel van de manier waarop we met elkaar omgaan, in kaart kunt brengen alsof het een tenniswedstrijd is. Soms ben je in de verdediging en beantwoord je snelle salvo's, snelle salvo's, snelle salvo's. Andere keren moet je een forehand-afwerking maken. Dat staat in de dialoog. Het is er allemaal voor ons. [Met Jake] is hij gewoon zo snel en zo wendbaar. Het is zo gemakkelijk om met zo iemand samen te werken, omdat je gewoon bij moet blijven. Ik moet gewoon snel alles teruggeven wat ik heb.

gouden aap bier recensie

Jake Lacy: Het was geweldig... om geweldige dialogen te hebben zoals [in Appels vallen nooit ], dat vergroot mijn zelfvertrouwen een beetje. Dan heb ik een geweldige scènepartner en mijn zelfvertrouwen gaat nog een beetje omhoog. Dat creëert dit soort ruimte om te werken en te creëren en je vrij te voelen om je echt aan alles over te geven. Het is raar binnen de familie, maar ik denk vooral tussen Troy en Logan, deze spanning en zorg, maar ook deze bereidheid om met elkaar naar die plek te gaan.

Het is soms behoorlijk wreed, met deze kleine, verscheurende prikken. Het zijn niet deze grote gemene uitspraken, in tegenstelling tot deze kleine muggenziftende dingen... Ik bedoel, ze zijn allebei gewend aan die dynamiek. Ze genieten ervan en zijn er ook bang voor. Het is echt triest en giftig en, ik weet het niet, heel eerlijk. Ook daar was het leuk om aan te werken en samen aan te bouwen. Ik denk dat er ook een ingebouwd element is, dat het rolmodel waarmee ze opgroeiden ook een man was die een beetje kon knallen en dan terug kon gaan, of knallen en weggaan, weet je? Ze hebben geen model voor hoe ze met die gevoelens moeten omgaan.

Overstroming in Georgië: Het was lastig. Maar met de hulp van Chris en Dawn en Melanie en Annette, die het personage bespraken waar ze elk moment kritisch naar kijkt - wat haar bedoeling is - en haar een soort van intentie gaf, is dit een soort van waar we terecht zijn gekomen. We hadden het over de toon van de show. We moesten er dus zeker van zijn dat wij daarvoor verantwoordelijk waren. Ik maak [Savannah] niet overdreven of zoiets. Daar zijn zeker gesprekken over gevoerd, die voor mij zeer nuttig zijn geweest.

Night Court-sterren benadrukken de grootste vreugden en grootste verrassingen van seizoen 2

Als u terugkijkt op de tijd dat u zich voor het eerst bij het project aanmeldde, waar zou u dan het meest over verrast zijn? Appels vallen nooit ?

Georgië: Bij Savannah was het misschien haar gevoel voor humor. Als ik sommige dingen terugzie, denk ik: 'Dat is grappig.' Ik wist niet dat dat in die context grappig zou zijn. Niet dat ik grappig en hilarisch ben, maar in de context van wat ik doe, is het grappig. Dat was verrassend. Het verraste me allemaal omdat het zo'n groot risico was. Bij alles wat ik deed, probeerde ik dingen uit. Ik kwam niet op de set als Superman. Ik was elke keer verrast.

Essie: De dingen die ik over Brooke wist toen ik voor de eerste keer auditie deed voor de rol, klopten. Maar als je een opdracht krijgt of partij krijgt, krijg je geen volledig beeld van het personage. Ik kreeg de eerste aflevering toegestuurd, maar niet alle afleveringen. Dus ik denk dat toen ik het personage beter leerde kennen en meer te weten kwam over de ongelooflijke boog die ze voortzet, dat me echt verraste. Ik kan niet teveel weggeven. Ik denk dat Brooke zoveel meer inhoudt dan wat je in eerste instantie ziet. Er gebeurt zoveel meer onder de oppervlakte, onder dit fineer, dat ze graag aan de wereld presenteert. Dus ik denk dat het ontdekken en de kans krijgen om een ​​personage te spelen, gedurende zeven afleveringen, zo'n geschenk was.

Alison: Ik denk dat het verrassende voor mij uiteindelijk de diepte en complexiteit was van Amy's relaties met haar broers en zussen, en hoe uniek elk van die relaties was. Als je aan een rolletje werkt, kun je op narcistische wijze soms in een vacuüm verkeren van: 'Wie is dit personage als ze alleen zijn? Hoe kan ze alleen staan?' Als je die emoties zo microscopisch onderzoekt... Maar ik denk dat Amy en Troy, als twee oudere broers en zussen, een geweldige band hebben omdat ze hun ouders op een bepaalde manier hebben ervaren, die misschien anders was dan de manier waarop hun ouders dat deden. jongere broers en zussen deden dat wel.

Hoewel Troy en Amy op het eerste gezicht niet méér van elkaar kunnen lijken, hebben ze eigenlijk een heel gemak en begrip voor elkaar. Ik heb het gevoel dat ik me afvraag of een deel daarvan ook voortkomt uit het feit dat ik Jake een klein beetje kende voordat ik dit werk deed... we zijn letterlijk ouder en [Essie en Conor] zijn een beetje jonger. Ik weet het niet, er was iets in de relatie tussen Amy en Troy dat voor mij echt verrassend was. Ik denk dat ik tijdens onze repetities en in scènes steeds weer ontdekte dat we hier op één lijn zaten. Dan is er de relatie tussen Amy en Brooke, omdat ze op zoveel manieren tegen elkaar botsen. Het zijn ook echte tegenpolen. Ik denk dat ze allebei zo veel voor elkaar willen dat het eigenlijk zo liefdevol is. Het verrassende was dat we samen scènes konden filmen, waarin je die liefde ziet en waar ze weer verbinding maken en hoe lief dat zou kunnen zijn.

Apples Never Fall debuteert op 14 maart op Peacock.

Appels vallen nooit

De familie Delaney lijkt gelukkig, maar Joy verdwijnt, waardoor haar man en vier volwassen kinderen gedwongen worden hun familiegeschiedenis opnieuw te beoordelen.

Datum van publicatie

14 maart 2024

Vorm

Annette Bening, Sam Neill, Jake Lacy, Alison Brie, Essie Randles, Pooja Shah, Sharon Brooks, Jane Hall

Hoofdgenre

Drama

Seizoenen

1