Plicht roept voortdurend controverse op. In het afgelopen decennium is de serie bekritiseerd vanwege zijn afbeeldingen van etnische groepen, historisch revisionisme en afbeeldingen van internationaal gereguleerde wapens. Dit zijn allemaal zeer ernstige en politiek geladen kwesties.
Desondanks heeft ontwikkelaar Infinity Ward een moeizame relatie met de politiek. In 2019 drongen ze erop aan dat de laatste Moderne oorlogsvoering game was niet politiek, ondanks dat het verhaal is geïnspireerd op echte conflicten. Als de ontwikkelaars verdere ongemakkelijke discussies willen vermijden, is de oplossing om een blad uit de Oneindige oorlogsvoering 's playbook, en zet de volgende afleveringen verder in de toekomst.
Dit wil niet zeggen Plicht zou moeten zijn Massa-effect -stijl ruimteopera. Dat zou waarschijnlijk niet werken voor de toon van de serie. Om politieke controverse te vermijden, moet het schrijven van de serie echter eenvoudig politiek controversiële elementen vermijden. Oneindige oorlogsvoering was niet perfect, maar het vechten tegen Kit Haringtons militie op Mars was zo gescheiden van de realiteit dat niemand erdoor beledigd kon worden.
Daarentegen flirt de rest van de serie vaak met verdeeldheid zaaiende instellingen en inhoud. Black Ops stuurde spelers op een missie om Fidel Castro te vermoorden. Moderne oorlogsvoering 2 De beruchte No Russian-missie gaf spelers de mogelijkheid om burgers neer te schieten. Londen, een stad die meerdere terroristische aanslagen heeft ondergaan, is tijdens de serie herhaaldelijk gebombardeerd. Met een geschiedenis als deze is het begrijpelijk waarom sommigen Infinity Ward niet op zijn woord wilden geloven.
Niet alle games hoeven openlijk politiek te zijn. Franchises zoals Tijdsplitsers hebben niets te zeggen over het onderwerp, maar zijn tot op de dag van vandaag geliefd. Het verschil is dat die games nauwelijks een plot hadden en dat ze meer parodie dan commentaar hadden. Dit kan niet gezegd worden voor Plicht . Er is niets grappigs aan de Highway of Death, hoewel Russische gamers de weergave ervan zeker in Moderne oorlogsvoering als een slechte grap; gezien de echte Highway berucht werd gesloopt door een door de Amerikanen geleide coalitie. Dit leidde naar beschuldigingen van het herschrijven van de geschiedenis , die Infinity Ward afwendde door erop te staan dat het conflict van de game volledig fictief was.
Het waren niet alleen Russen die kritiek leverden Moderne oorlogsvoering echter. Ook Amerikaanse veteranen hadden bezwaren. Schrijven voor IGN , veroordeelde voormalig marinier John Phipps het gebruik van brandgevaarlijke wapens als een killstreak-beloning, waarbij hij verklaarde: 'Ik geloof niet dat zoiets juridisch en moreel twijfelachtig is als White Phosphorus gepast is op de zeer specifieke manier waarop Infinity Ward het hier toepast.' Nogmaals, de ontwikkelaar weerde kritiek af.
Infinity Ward probeert duidelijk zijn taart te hebben en ook op te eten; hun games overspoelen met controversiële concepten terwijl ze volhouden dat het maar fictie is. Sommige elementen zijn hun verdienste, zoals Urzikstan en de Al-Qatala-terroristen. Er zit echter teveel in beide Moderne oorlogsvoering en de bovenliggende serie die ongemakkelijk dicht bij de realiteit staat. Dit betekent dat sommige spelers politieke betekenissen zullen afleiden, zelfs als de ontwikkelaars er geen hebben geplaatst. Als de verhalen echter duidelijker denkbeeldig waren, zou dat misschien niet gebeuren.
Dat wil niet zeggen dat een sciencefiction-setting de serie zou isoleren van het discours. Het genre heeft immers een rijke geschiedenis van inzichtelijke drama's. Het heeft echter ook verhalen waarin de helden zonder twijfel techno-space-schurken opblazen. Het is misschien niet realistisch, maar als Plicht wil niet het risico lopen politiek te worden, dat is misschien het niveau waarop de franchise moet opereren.
Moderne oorlogsvoering 'De schrijvers stonden erop dat het spel zo'n beetje ging over' kolonialisme, en bezetting, en onafhankelijkheid ,' maar deze concepten bestaan niet in een vacuüm. Een onafhankelijkheidsoorlog impliceert bijvoorbeeld het bestaan van een politiek orgaan waarvan mensen onafhankelijk willen zijn. Dat zal in de toekomst net zo waar zijn als in het heden, maar die toekomst is onbekend; schrijvers de vrijheid geven om zich voor te stellen wat die ideeën voor de bewoners betekenen. Het feit dat Plicht is al bereid om landen te verzinnen, bewijst dat de serie bereid is om af te wijken van de realiteit wanneer dat uitkomt, dus het enige dat deze locatieverschuiving zou doen, is dat idee naar een hoger niveau tillen.
Vanuit commercieel oogpunt is het begrijpelijk waarom Infinity Ward aarzelt om over politiek te praten. Plicht is een van de grootste namen in entertainment . Te vocaal zijn over een bepaalde ideologie, vooral in een steeds meer verdeelde wereld, zou dat succes in gevaar kunnen brengen. Het is echter juist door deze verdeling dat neutraal blijven alleen maar moeilijker wordt. Als de schrijvers zich niet op hun gemak voelen met die realiteit, is het misschien tijd om het theater van Moderne oorlogsvoering en begin een nieuwe te bouwen.
rode haak esb
