De Heksenkoning vernietigde een koninkrijk vóór Lord of the Rings

Het koninkrijk van Gondor maakte ooit deel uit van een paar koninkrijken genaamd de Kingdoms of the Dúnedain of the Realms in Exile. Na de val van Númenor Laat in de Tweede Era vestigden de Dúnedain zich Midden Aarde en stichtte twee koninkrijken; Elendil gevestigd Arnor in het noordwesten van het continent terwijl zijn zonen stil En Anárion vestigde Gondor in het zuidoosten. Gondor had zijn eigen koningen, maar deze waren ondergeschikt aan de koning van Arnor. Om deze reden werd de koning van Arnor de Hoge Koning genoemd, en Gondor was in wezen een deel van Arnor. Gondor werd een van de belangrijkste locaties in In de ban van de Ring , Maar J.R.R. Tolkien noemde Arnor slechts een handvol keer in de roman. Dit kwam omdat de Heksen koning , de leider van de Nazgûl, veroverde en vernietigde Arnor in het derde tijdperk.

Isildurs zoon Valandil werd uiteindelijk de Hoge Koning van Arnor, maar hij koos ervoor om het leiderschap van Gondor niet op te eisen. Hij regeerde uitsluitend over Arnor en liet het zusterkoninkrijk in de bekwame handen van zijn neef Meneldil achter. Arnor en Gondor bleven bondgenoten, maar raakten minder betrokken bij elkaars zaken. De Dúnedain leefden generaties lang in relatieve vrede, maar er ontstonden problemen in het noorden. De Heksenkoning gebruikte de Ring of Power die hij van de Dark Lord had gekregen Sauron om het koninkrijk van te vestigen Angmar . Hij bracht een leger bijeen van Orks, mede-Nazgûl en andere monsters om Arnor te veroveren in naam van Sauron. Na de dood van koning Eärendur in het jaar T.A. In 861 zorgde een conflict tussen zijn zonen ervoor dat Arnor zich verder opsplitste in drie nieuwe koninkrijken: Artedaine , Cardolan, En Rhudaur . De laatste twee streden om controle over het omliggende gebied Weertop , voor een Palantír woonde daar . Dit was de kans waarop de Heksenkoning had gewacht, en het betekende onheil voor Arnor.

De Heksenkoning was een meestermanipulator

Een Lord of the Rings-theorie geeft aan dat Tom Bombadil de hele tijd in de films zat

Net als zijn meester Sauron , de Heksenkoning was een scherp strateeg, en hij gebruikte de onenigheid tussen de drie koninkrijken van Arnor in zijn voordeel. In plaats van heel Arnor tegelijk te bevechten, probeerde hij de kloof tussen de koninkrijken groter te maken en ze een voor een omver te werpen. De koning van Rhudaur had de zwakste macht over zijn regio, dus de Heksenkoning sloeg daar als eerste toe. Hoewel hij al een aanzienlijke strijdmacht had bijeengebracht, viel hij Rhudaur niet rechtstreeks aan. In plaats daarvan gebruikte hij politiek en manipulatie om zijn aantallen te versterken – precies de methode waarmee Sauron aan de macht was gekomen vóór de gebeurtenissen van In de ban van de Ring .

De Heksenkoning sloot zich aan bij de Hillmen, een niet-Dúnedain-cultuur uit Rhudaur. In In de ban van de Ring , gaf Tolkien weinig informatie over de Hillmen, afgezien van het feit dat ze slecht waren. Sommige van zijn onvoltooide aantekeningen zijn echter gepubliceerd in De volkeren van Midden-aarde onthulde dat het tovenaars waren. Sinds de Heksenkoning was ook een machtige tovenaar , bood hij hen waarschijnlijk kennis van zijn duistere magie aan in ruil voor hun medewerking. Op aandringen van de Heksenkoning wierp een naamloze heer van de Hillmen de koning van Rhudaur omver. Zonder zelfs maar zijn handen vuil te maken had de Heksenkoning een derde van Arnor veroverd.

De Heksenkoning bouwde een machtig leger

Waarom Gandalf worstelde om tegen de Heksenkoning te vechten in The Lord of the Rings

• Het land Enedwaith scheidde Arnor en Gondor.
• In In de ban van de Ring , verklaarde Aragorn dat er niemand meer in Rhudaur woonde.
• Terwijl Arnor tegen Angmar vocht, was Gondor bezig met aanvallen van een groep Easterlings, de Wainriders genaamd.

De Hillmen zwoeren trouw aan de Heksenkoning, dus hij beschikte nu over de gecombineerde krachten van Angmar en Rhudaur. Dit gaf hem het vertrouwen om een ​​totale oorlog te voeren tegen de andere koninkrijken, te beginnen met Cardolan. De koning van Arthedain hoopte Arnor te herenigen, dus kwam hij Cardolan te hulp, net als de Elfen van Lindon vanaf de westkust. In T.A. 1409, de Heksenkoning viel Weathertop aan . De Dúnedain van Cardolan hadden de Barrow-blades gemaakt, betoverde zwaarden met het vermogen om de bijna onoverwinnelijke Nazgûl te verzwakken, maar zelfs deze magische wapens waren niet genoeg om de dag te winnen. De Heksenkoning veroverde Weathertop, hoewel hij de Palantír niet vond, zoals de Dúnedain hem naar Arthedain hadden gebracht. De verwoesting die in het kielzog van de Heksenkoning achterbleef, creëerde de ruïnes waarin Aragorn en de hobbits ontmoetten de Nazgûl vele jaren later In de ban van de Ring .

De overlevende Dúnedain van Cardolan trok zich terug in de Barrow-downs. De Elfen van Rivendell , geleid door Elrond , sloot zich niet lang daarna aan bij de strijd. Samen met de Dúnedain en de Elfen van Lindon slaagden ze erin de strijdkrachten van de Heksenkoning op afstand te houden, maar ze werden al snel geconfronteerd met een dreiging die het leger misschien niet zou kunnen overwinnen. In T.A. In 1636 raasde de Grote Pest door Gondor en Arnor. Deze ziekte doodde de Dúnedain die in de Barrow-downs achterbleven, waardoor het tweede van de gebroken koninkrijken van Arnor werd vernietigd. Tolkien suggereerde sterk dat Sauron de Grote Plaag had gecreëerd of op zijn minst ontketende, aangezien deze zijn oorsprong vond in Mordor en samenviel met de infectie van Mirkhout . Om ervoor te zorgen dat de Dúnedain Cardolan niet konden heroveren, stuurde de Heksenkoning kwade fantomen genaamd wights naar de Barrow-downs. In een scène uit de roman that Peter Jackson die niet in zijn verfilmingen was opgenomen, reisden de hobbits door de Barrow-downs op weg naar Bree en kwamen deze wezens tegen. Ze vonden ook enkele Barrow-zwaarden, waarvan er één Vrolijk later gebruikt tegen de Heksenkoning tijdens de Slag om Pelennor Fields in In de ban van de Ring .

De Heksenkoning maakte een einde aan Arnor

Eowyns grote overwinning was niet tegen de Nazgul-koning

• Aanvankelijk wisten de mensen van Arnor niet dat de Heksenkoning een Nazgûl was; ze leerden het ergens vóór de aanval op Cardolan, maar Tolkien legde niet uit hoe.
• Arvedui, de laatste koning van Arthedain, was een voorvader van Aragorn.
• In de Elfentaal van het Sindarijn: Met betekende 'koning', wat de prevalentie ervan in de namen van Arnors koninklijke familie verklaart.

Ten slotte viel de Heksenkoning Arthedain aan. Vergeleken met de campagne in Cardolan schreef Tolkien hier weinig over, wat aangeeft dat de strijdkrachten van de Heksenkoning niet op grote tegenstand stuitten. Arthedain vroeg om hulp vanuit Gondor, maar er kwam niemand. In T.A. In 1974 viel Fornost, de hoofdstad van Artedain, en de Heksenkoning had officieel alle drie de koninkrijken verslagen. De Palantír ontging hem nog steeds , aangezien de laatste koning van Arthedain ermee was gevlucht en in het hoge noorden was verdronken. Dit was een relatief klein verlies voor de Heksenkoning, aangezien het veroveren van Arnor zijn voornaamste doel was geweest. De Heksenkoning nam zijn intrek in het pas veroverde Fornost, maar zijn regering duurde niet lang. De Gondoriërs hadden gehoor gegeven aan de oproep van Arthedain, en hoewel ze te laat arriveerden om hun voormalige zusterkoninkrijk te redden, waren ze vastbesloten het te wreken.

In T.A. In 1975 viel een machtige alliantie van Gondor, Rivendell, Lindon en de overblijfselen van Arnor de Heksenkoning in Fornost aan. De Heksenkoning was overmoedig en kende de volledige omvang van Gondors leger niet, dus de alliantie overmeesterde hem gemakkelijk. Het duwde hem uit Arthedain, vernietigde zijn troepen en vernietigde het koninkrijk Angmar, hoewel de Heksenkoning ontsnapte. Zelfs nu de Heksenkoning weg was, was Arnor niet meer te redden. De weinige overgebleven Dúnedain, inclusief Aragorn 's voorouders, werden rondzwervende Rangers. Een uitzondering op de verwoesting van de Heksenkoning was de Graafschap . Het maakte deel uit van Arthedain, maar omdat het afgelegen lag en de hobbits eenvoudige, vreedzame boeren waren, de Heksenkoning zag er geen waarde in om het te veroveren . Afgezien van de Grote Plaag overleefde de Shire de oorlog tussen Angmar en Arnor ongedeerd. De Heksenkoning wist niet dat een hobbit uit de Gouw zijn meester zou verslaan en de weg zou vrijmaken voor Arnors herstel. Aan het einde van In de ban van de Ring , claimde Aragorn zijn geboorterecht als de Hoge Koning van Arnor, waardoor het koninkrijk uiteindelijk zijn vroegere eminentie terugkreeg en het herenigde met Gondor. Zoals Tolkien schreef in de sectie 'Of the Rings of Power and the Third Age'. De Silmarillion , 'de macht van de Dúnedain werd verheven en hun glorie vernieuwd.'

In de ban van de Ring

The Lord of the Rings is een serie epische fantasy-avonturenfilms en televisieseries gebaseerd op de romans van J.R.R. Tolkien. De films volgen de avonturen van mensen, elfen, dwergen, hobbits en meer in Middle Earth.

Gemaakt door

J.R.R. Tolkien

Eerste film

De Lord of the Rings: Gemeenschap van de Ring

Nieuwste film

The Hobbit: De strijd om de vijf legers

Aankomende films

The Lord of The Rings: De oorlog van de Rohirrim

Eerste tv-show

De Lord of the Rings De ringen van macht

Nieuwste tv-programma

De Lord of the Rings De ringen van macht

Uitzenddatum eerste aflevering

1 september 2022

Vorm

Elijah Wood, Viggo Mortensen, Orlando Bloom, Sean Astin, Billy Boyd, Dominic Monaghan, Sean Bean, Ian McKellen, Andy Serkis, Hugo Weaving, Liv Tyler, Miranda Otto, Cate Blanchett, John Rhys-Davies, Martin Freeman, Morfydd Clark, Ismael Cruz Cordova, Charlie Vickers, Richard Armitage

Karakter(en)

Gollem, Sauron