LA Macabre vertelt debeklijvend verhaal van drie ambitieuze filmmakers die op camera een moordmysterie met een L.A.-thema proberen te ontrafelen. Terwijl ze hun reis op YouTube documenteren, raakt het trio bevriend met een voormalig sektelid van The New Family, wat hen dichter bij ontvoering, moord en verraad brengt dan gepland.
De noir-show is begonnenals een found-footage-webserie op YouTube, mede geschreven door Dan Ast en Ryan Bartley en geregisseerd door Dan Ast. Seizoen 2 groeide uit tot een enkel cameraformaat om het spannende landschap en de sluipende achterdocht van de personages uit te breiden.Een van de LA Macabre 's leads, Christina Wren ( Batman v Superman, Man van Staal) , sprak onlangs met CBR over haar rol als J.P. Cutler in de serie -- een hacker die de drie filmmakers helpt zodra ze te maken krijgen met inbraken in huis en een toenemende angst dat ze te maken krijgen met een cyberaanval.
CBR: Hoe ben je bij dit project betrokken geraakt?
Christina Wren: Dus Dan - de maker, schrijver, regisseur - vroeg me. Hij en mijn man gingen samen naar de filmschool. Dus ik had Dan jaren geleden ontmoet. We hebben elkaars indiefilms beoordeeld, weet je, en we hielden van vertoningen en feedback en lazen elkaars scripts, dat soort dingen. Dus we waren een paar jaar in elkaars baan, en toen maakte hij zich klaar om te doen LA Macabre en vroeg me om J.P. te spelen en ik was super vereerd en enthousiast erover.
knie diepe drievoudige ipa
Ik vond het found footage-aspect van de show net zo interessant en zo'n leuke benadering. Het deed me denken aan 1999 De Blair Witch-project en hoe de regisseur van die film de acteurs verschillende scripts zou geven om de spanning levend te houden. Ik was benieuwd hoe de regie-aanpak van deze serie was. Hebben alle acteurs hetzelfde script gekregen? Was er ruimte om te improviseren op de set?
Het was zeker gescript. We waren niet veel aan het improviseren. Ik zal zeggen dat Dan het eigenlijke einde alleen onthulde aan de weinige personages die er deel van uitmaken, en zelfs aan hen vrij laat. Dus voor velen van ons was dit soort wending aan het einde eigenlijk een verrassing de eerste keer dat we het laatste stuk zagen.
Ik zal geen spoilers weggeven, maar hij deed het geweldig om dat geheim te houden. Hij liet slechts zo'n drie of vier mensen de scripts lezen voor feedback. Hij was, weet je, echt beschermend over het werk. Dus dat was best gaaf. Ik heb die ervaring niet eerder gehad van, ja, bedrogen worden bij gebrek aan een beter woord.
Wat vond je het leukst aan het spelen van J.P.? Wat was je favoriete ding over haar karakter en hoe ze de wereld zag?
Ik hou echt van hoe gewoon op haar gemak ze is in haar eigen huid. Ze is super zeker. Ze weet wat haar capaciteiten zijn. Ze is erg moedig. Weet je, als het op haar werk aankomt, is ze een superster. En toen het erop aankwam, weet je, geconfronteerd met wat er in de wereld aan de hand was, in deze gemeenschap waar ze in was gestrikt, had ze zoiets van: 'Oh, ik ga dit direct aanpakken, we gaan naar binnen. diep.' En ze is ongelooflijk sociaal en vriendelijk, maar ook heel capabel in haar eentje, weet je, ze kan er gewoon op uit gaan en het voor elkaar krijgen.
Ja! Ik hou er echt van als er een lady hacker in een script zit. Een ding waar ik echt nieuwsgierig naar was, was hoe het was om zoveel op technologie gebaseerde taal te onthouden? J.P. lijkt altijd zo kalm en beheerst als hij het over hacken heeft en de dialoog komt zo nonchalant over.
Oh dank je! Ik moest zeker wat onderzoek doen toen ik de scripts kreeg en erachter komen waar ik het over had. Ik had een reeks rollen waarin ik, je weet wel, een seismoloog of een astrofysicus of de nerdy technische vrouw was, die ik echt graag speel. Het is cool omdat ik meer te weten kom over de ruimte of over hoe computers werken. Ik zou bijvoorbeeld geen computer uit elkaar kunnen halen. Dus het is heel cool om in de hoofdruimte te komen van iemand die dat zou kunnen en die taal.
Ik moet het verdomd repeteren. Want op jouw punt, alsof het gemakkelijk moet zijn, weet je? Er is geen manier dat dit personage het rustig aan zou doen of zou struikelen of weet je, haar weg er doorheen vinden. Het moet gewoon zijn wat ze rammelt alsof het niets is. Het is een goede manier om mijn tongbrekers gaande te houden en mijn mond en hersenen scherp te houden.
ganzeneiland 312 tarwe
Waarom denk je dat sektes, en vooral Manson, vandaag de dag nog steeds zo'n populair onderwerp zijn voor tv en film?
Ik denk dat de fascinatie voor sekten, ik bedoel, waarschijnlijk afhangt van de kijker of lezer en het medium... Maar ik weet voor mij, ik ben gefascineerd door wat er voor nodig is om mij een gelovige te maken? Hoe kwetsbaar zou ik moeten zijn of hoe charismatisch en overtuigend zou iemand moeten zijn om mij te laten geloven? Of welk type gemeenschap of waardesysteem me zou kunnen lokken omdat deze dingen keer op keer zijn gebeurd. En ik denk dat mensen waarschijnlijk gewoon het gevoel hebben dat ze een gemeenschap leren kennen. En ik weet het niet, misschien is er voor sommige mensen een veel meer grandioze ervaring van, 'ik heb het licht gezien', weet je wel?
Ik denk dat we allemaal een beetje kwetsbaar zijn als mensen voor onze behoefte aan gemeenschap en voor elkaar en thuisruimte. Ik denk dat het soms echt kwetsbare mensen zijn die in dergelijke situaties terechtkomen en ze krijgen een soort figuur die hun leider kan zijn. Ze krijgen een thuis, maar wat begon op een welwillende plek, ging een beetje naar het zuiden. Het denkspel ervan fascineert me.
Wat denk je dat L.A. Macabre doet dat een andere draai geeft aan het verslaan van sektes op tv?
holsten alcoholvrij bier
Wat betreft LA Macabre , Ik heb nog nooit zoiets gezien waar, weet je, jonge mensen vandaag deze ervaring hebben. Ik heb flashbacks gezien, weet je? I denk Er was eens in Hollywood weet je wat hun soort leuke kijk op die personages is. En ik denk dat ze in zekere zin weerspiegelen wie de onze een paar generaties later is. Er zijn zeker overeenkomsten met de andere sektes die we hebben gezien, maar ik heb het nog nooit in deze moderne context gezien. En met jonge mensen die het gevoel hebben dat ze elkaar leren kennen.
Ik wil niets weggeven, maar ze voelen zich gewoon een stel jonge mensen die als barista's en obers in de vallei en LA zijn en toevallig in deze onderbuikgemeenschap zijn en toen ik dit script voor het eerst las, voelde ik dat op het moment. Ik had zoiets van, 'Oh, mijn god, zijn al mijn barista's zo dat ze graag naar sekten worden gelokt?' Het voelde zo aannemelijk, de manier waarop hij het schreef.
Zack Snyder's aankomende Justice League-versie komt binnenkort uit op HBO Max en aangezien je eerder met hem hebt gewerkt aan eerdere films en hebt gezegd dat je enthousiast bent over zijn aanstaande debuut, wilde ik je vragen wat je het meest enthousiast bent over de release ervan?
Man, ik ben zo opgewonden om het te zien. Ik ben samen met iedereen die zo opgewonden en zo jazzed is dat we de kans krijgen om het te zien. Zo opgewonden voor hem als kunstenaar om de kans te krijgen om zijn werk uit te brengen. Zoals het bedoeld was, weet je? Verkeerd worden voorgesteld is zo'n pijnlijke ervaring.
Mijn partner en ik hadden het laatst over, zo ongeveer, als ik een fout maak, kan ik ermee leven, toch? Ik kan het namelijk wel aan. Ik kan leren. Maar als ik morrel omdat ik probeerde te doen wat ik dacht dat iemand anders wilde dat ik deed, of omdat ik verkeerd werd voorgesteld of als het niet in overeenstemming met mij en mijn waarheid en mijn fouten voelt... oh, het is gewoon zo zo gekmakend voor mij. Dus ik weet zeker dat er een werkstuk uitkomt dat er gewoon niet uitziet alsof je stem zo gekmakend zou zijn. Dus ik ben, weet je, heel blij voor hem dat hij dit mag doen. En natuurlijk voor de rest van ons.
L.A. Macabre met Ryan Hellquist, Corsica Wilson, Aidan Bristow, Ryan Bartley, Christina Wren, Joel Bryant, Erika L. Holmes en Brandy Redd. Seizoen 1 en 2 worden nu gestreamd op Amazon Prime.
