Hoewel het Marvel-universum vol zit met superkrachtige helden en gekostumeerde misdaadbestrijders, was het begin veel kleiner dan dat. In feite was dat zo misschien wel Marvel's eerste superheld (of in ieder geval zijn schepper) die besloot dit nieuwe type held naar het wereldtoneel te brengen. Helaas lijkt het erop dat deze bedoelingen niet altijd in het beste belang van alle anderen waren, en die onthulling helpt om precies te herformuleren waarom fans van de originele Human Torch blijven houden.
'Machine Learning' (door Mark Waid, Alessandro Cappuccio, Mattia Iacono en Joe Caramagna van VC, van Marvel-tijdperk #1000 ) neemt de lezer mee terug naar de zomer van 1939, toen professor Phineas Horton voor het eerst zijn gemechaniseerde Human Torch aan de wereld onthulde. Tussen het vliegen door de skyline van de stad en het bestuderen in het laboratorium van Horton, ontwikkelt de Human Torch al snel een voorliefde voor 'Hy Heat', een radioserie waarin de heldendaden van zijn titulaire politie-luitenant worden beschreven. Terwijl dit de Human Torch doordrenkt met een diepgeworteld verlangen om zelf een held te zijn, wordt Horton verteerd door het vinden van een manier om van zijn creatie een geldkoe te maken. Terwijl Horton de Human Torch ziet als een uitvinding die kan worden uitgebuit, kan de Torch zelf alleen maar nadenken over het leven dat hij wil leiden, en dat heeft niets te maken met rijk worden.
De motieven van Marvel's Original Human Torch
Geïntroduceerd in 'The Human Torch' (door Carl Burgos, uit 1939 Marvel stripboeken #1), wordt de titulaire opruiende androïde door velen beschouwd als Marvel's allereerste superheld. Gemaakt om een volledig synthetische man te zijn, De vluchtige aard van de Human Torch werd aanvankelijk als een tekortkoming beschouwd in zijn ontwerp, zo erg zelfs dat een presidentieel bevel Horton ervan weerhield zijn werk voort te zetten. Het is niet verwonderlijk dat de Human Torch erin slaagde zijn weg naar de vrijheid te vinden ondanks dat hij werd opgesloten, wat rampzalig bleek te zijn vanwege de volledig bewuste en toch infantiele geest van de androïde. Hoewel dit gemakkelijk het einde van de carrière van de Human Torch had kunnen zijn, was het in plaats daarvan nog maar het begin, aangezien zijn vroegste avontuur hem twee belangrijke waarheden onthulde over de wereld om hem heen.
Behalve dat hij de Human Torch hielp een oprecht gevoel van goed en kwaad te ontwikkelen, ontdekte de androïde hoe weinig zijn schepper zich om diezelfde idealen bekommerde. Toen de Human Torch hoorde dat Horton alleen roem en fortuin zocht, liet hij zijn schepper achter om een leven vol heldendaden te beginnen als Jim Hammond. Uiteindelijk zag dit Hammond bundelt zijn krachten met Namor de onderzeeër en Captain America, die dient als een van Marvel's originele Invaders.
De eerste menselijke fakkel kreeg in de moderne tijd een cultstatus
Hoewel de originele Human Torch een icoon uit de Gouden Eeuw is, is hij in talloze verhaallijnen verschillende rollen blijven spelen. Recentelijk werd Hammond ongewild lid van de groep Korvac's bemanning in het plan van de slechterik om de Power Cosmic te verwerven . Dit was misschien ver verwijderd van de oorsprong van de held, maar het verschilde niet veel van het soort verhalen waar Hammon de afgelopen decennia in terecht is gekomen.
Afgezien van verhalen over de avonturen van zijn hoogtijdagen als de Human Torch, concentreerden Hammonds modernere uitstapjes zich grotendeels rond kwesties van gevoel, onafhankelijkheid en moraliteit. Dit wil niet zeggen dat Marvel heeft afgeweken van het opnemen van de Android in meer fantastische verhalen, maar eerder dat ze altijd getint zijn met een vleugje iets diepers dan het ontmantelen van superschurkenregimes. Deze combinatie van glorie uit de Gouden Eeuw en introspectief karakteronderzoek heeft van Hammond een nichefavoriet gemaakt voor veel fans, en ook voor hem Marvel-tijdperk Het #1000-optreden heeft waarschijnlijk de deur geopend waardoor de populariteit van de Android-held nog groter is geworden.
Wat de populariteit van Jim Hammond zegt over moderne stripboeklezers
Hoe flagrant zwart-wit de vroege morele code van de Human Torch ook mag zijn, het is zijn hardnekkige weigering om er een consumentenproduct van te maken dat zijn ontwikkeling verder brengt dan de vraag of gevoel gelijk staat aan leven. Door een grens te trekken tussen wat juist is en wat winstgevend is, verhief de oorspronkelijke Human Torch zichzelf boven veel van zijn tijdgenoten en stelde hij vast dat hij legitiem onwankelbaar is in zijn missie. Nog beter, de Human Torch kon een groot deel van de massamarketing vermijden en media-koppelingen die andere Marvel-superhelden hielpen inluiden door middel van speelgoed, televisie en commerciële producten.
Nu zoveel fans zich opgebrand voelen door de snelheid waarmee nieuwe stripboeken worden aangepast en geproduceerd, zou het volkomen logisch zijn als ze zich zouden aansluiten bij een personage dat een gruwel is voor de stijlfiguren van de industrie. Belangrijker nog is dat diezelfde periodes van hernieuwde (hoewel kortstondige) populariteit nog meer benadrukken hoe ver de originele Human Torch verwijderd is van de rest van de popcultuur, terwijl hij tegelijkertijd zijn plaats behoudt als voorloper van talloze archetypen die hoofdbestanddelen van de popcultuur zijn geworden. Vandaag.
