Lang voordat Luc Besson de wilde maar duistere grillige wereld van Léon: de professional , of het gekke ruimteavontuur Het vijfde element , de visionaire filmmaker was een jongen met grote ogen die zich verdiepte in de Franse sciencefictionstrip Valérian en Laureline , geschreven door Pierre Christin en geïllustreerd door Jean-Claude Mézières. Toen Besson films begon te maken, brandde de droom om deze wilde avonturen door ruimte en tijd naar het grote scherm te brengen diep in zijn hart. En nu, eindelijk, na veel plagen op Instagram en decennia van anticipatie, is het zover: de wereld zal Besson's Valeriaan en de stad van duizend planeten . Het is een gedenkwaardige gelegenheid voor de regisseur en sci-fi fans. Jammer dat het geen gedenkwaardige film is.
Valeriaan en de stad van duizend planeten is een uitgestrekt sci-fi-wonder, onthullende scads van nieuwsgierige wezens en verleidelijke omgevingen binnen de titulaire locatie, en daarbuiten. Het begint met de smekende en surrealistische stem van David Bowie die 'Space Oddity' zingt terwijl een Earthling-ruimtestation groeit en groeit en binnenkomende schepen en inwoners van over de hele wereld verwelkomt. Zonder woorden maakt deze montage plaats voor meer buitengewone gasten, buitenaardse wezens die gloeien, insectenachtige beesten, hyperintelligente kwallen in beschermende robotpakken en nog veel meer die in de rij staan om ons te verbazen en te helpen bij de bouw van Alpha Station, waar 30 miljoen levensvormen leven in harmonie terwijl ze door de ruimte draaien. Binnen enkele ogenblikken heeft Besson een lust voor het oog en de verbeelding geboden, waardoor sci-fi-fans zeker zullen zwijmelen. Maar hij begint net.
GERELATEERD: Besson en DeHaan verkennen Valeriaan en de stad van duizend planeten
wisconsin belgisch rood
Gesneden tot 400 jaar later en een planeet van stranden en sorbetkleurige luchten, waar lenige, opalen humanoïden glinsteren en grijnzen terwijl ze een koninklijk ritueel uitvoeren om parels te verzamelen. De camera, wervelend in deze puur CG-omgeving, richt zich op een charmante prinses die zo vol leven en vreugde is dat ze niet anders kan dan dansen, haar slanke ledematen rondzwaaiend in een meeslepend ritme. Het is een fascinerende wereld die zo beknopt wordt gerealiseerd dat je misschien wel wilt blijven, of op zijn minst een beetje wilt blijven hangen. Maar de lucht valt en het grote trauma drijft ons naar het hoofdcomplot en zijn helden, Valerian en Laureline. Helaas verliest de film hier zijn glans.
wanneer leert luffy versnelling
In navolging van de traditie van Captain Kirk, Han Solo of zelfs Star-Lord, wordt speciaal agent Valerian (Dane DeHaan) geïntroduceerd als een hartverscheurende bad boy, wiens dorst naar interplanetair avontuur zijn romantische relaties verlamt. Toch weerhoudt dat hem er niet van om Laureline ( Zelfmoordploeg 's Cara Delevingne), zijn partner in misdaadbestrijding, over hoe ze zouden moeten trouwen. Met zijwaartse blik en een scherpe grijns veegt ze zijn avances weg, met het argument dat hij niet klaar is om zich te binden. Maar het grootste obstakel voor hun onvermijdelijke romance is het volledige gebrek aan chemie van het paar. Of ze nu worstelen in badpakken, hand in hand wegspringen van de dreigende muil van een buitenaards wezen, of vechten naast elkaar getrokken blasters, ze hebben alle seksuele hitte van een beschimmelde spons en een verharde klodder kauwgom gekauwd.
Hij is roekeloos en vasthoudend in zijn flirten. Ze is ijzersterk en meedogenloos in het afwijzen van hem. Het is een botsing van karakter die tot vervelens toe wordt herhaald, af en toe verrijkt met liefdesberoepen die zo overspannen zijn dat ze meer geschikt zijn voor een Hallmark-kaart dan de mond van een bekende rokkenjager. Naast deze matte chemie en de one-note 'tegengestelden aantrekken' dynamiek, voelt DeHaan zich enorm misplaatst. Andere personages reageren op hem alsof hij een man is, een man om rekening mee te houden, een onstuimige man van actie! Maar mager, kort, bleek en met een jongensachtig baby-face, DeHaan is een verre schreeuw van Harrison Ford, zelfs van Chris Pratt. Hij voelt zich te klein, te bleek en vooral te verstoken van rauw charisma dat de sci-fi schurkenrol vereist.
Terwijl de dunne McGuffin-plotlijn uitdraait op een van samenzwering, doofpotaffaire en intergalactische politiek, kronkelt de film in de kruiperige convolutie. Toch had dit misschien gered kunnen worden door een stevige klap van sterrenkracht, het smeren van de ruwe plekken met een innemende glimlach, en een benijdenswaardig zelfvertrouwen en een onbetwistbare sexappeal. Het is zijn verdienste dat DeHaan zich met volle kracht in de rol stort, maar hij heeft niet de oomph om het uit te voeren. Hij is meer 'aw shucks' dan 'hot damn.' Van haar kant levert Delevingne smeulen en een beetje branie. Maar aangezien de meeste teksten van Laureline Valerian in wezen zeuren, zit ze vast in een vermoeid stereotype, en kan ze deze catastrofale koers dus ook niet rechtzetten.
Als geheel Valeriaan en de stad van duizend planeten is een verbazingwekkend ambitieuze poging, maar zijn helden bewijzen zijn grootste zwakte. Desalniettemin is dit nog steeds een must voor sci-fi-fans.
waarom Captain America Thor Hammer heeft?
Temidden van zijn slordige verhaal en achter zijn blindgangers, is er een rijke en gerealiseerde wereld die erom smeekt om gezien te worden. Er zijn dromerige stranden van een verre planeet, een sierlijke en kronkelende interdimensionale marktplaats vol met kerstballen en beesten, en de skeezy maar sensationele rosse buurt waar een led-verlichte cowboy/pooier genaamd Jolly (een perfect gecaste Ethan Hawke) introduceert de scene-stelende sekswerker Bubble (een betoverende Rihanna). De popster stapt in het rode licht en draait van het ene fetisjkostuum naar het andere (cabaretzangeres tot ondeugende verpleegster, schoolmeisje tot Franse meid), en levert een reeks wow-momenten, samen met Valeriaan en de stad van duizend planeten 's kinky antwoord op vijfde element 's Plavalaguna epische operavoorstelling. Op momenten als deze kunnen we de film zijn saaie romantiek en ongeïnspireerde helden bijna vergeten en vergeven. Bijna.
Valerian and the City of a Thousand Planets gaat in première op de Internationaal Filmfestival Fantasia op 19 juli. Een bioscooprelease volgt op 21 juli.
