Dankzij hoe dominant DC Extended Universe (DCEU) en Marvel Cinematic Universe (MCU) films tegenwoordig zijn, hebben sommige afgematte kijkers de neiging om herinneringen op te halen aan de zogenaamd betere dagen van het superheldengenre. Dankzij nostalgie en hun eigen verdiensten, deze films worden vaak gestut als voorbeelden die huidige superheldenfilms zouden moeten volgen.
De waarheid is echter dat deze films niet zo geweldig zijn als hun meest fervente fans zouden beweren. Hoewel ze niet slecht of aanstootgevend zijn, krijgen deze superheldenfilms meer krediet en lof dan ze eigenlijk verdienen. Soms zijn fans van deze films begrijpelijkerwijs sentimenteel over hun favorieten, of proberen ze te hard om tegendraads te zijn.
10/10 The Dark Knight Rises was de lauwwarme finale van een baanbrekende trilogie
De donkere ridder trilogie veranderde DC Comics-aanpassingen en superheldenfilms voor altijd. Elk hoofdstuk heeft zijn stempel gedrukt op het genre en de popcultuur van eind jaren 2000. Voorbeeld: De donkere ridder staat op wordt met veel plezier herinnerd voor het geven van een concrete oplossing voor Christian Bale's Batman, en voor het hebben van enkele van de beste momenten uit de Batman-films.
Echter, De donkere ridder staat op ontbrak Batman begint ' arresterende beelden, en het schoot tekort De donkere ridder 's hoge dramatische lat. Bovendien, De donkere ridder komt op' pogingen tot sociaal commentaar waren op zijn best oppervlakkig en in het slechtste geval verkeerd behandeld. De donkere ridder staat op is goed, maar het is nog steeds de zwakste schakel van een iconische trilogie.
9/10 Man Of Steel was in theorie beter dan uitvoering
Vanwege hoe onheilspellend Batman tegen Superman: Dawn of Justice en De Justice League van Zack Snyder zijn, menen velen Man van staal als Snyder's beste en meest toegankelijke DCEU-film. Fans hielden van de gruizige modernisering van Superman, verteld door de stijl van Snyder. Echter, Man van staal 's ideeën en thema's werkten afzonderlijk beter.
Man van staal onderzocht hoe Superman zou reageren op de moderne wereld en vice versa. De film liet ook zien hoe destructief het bestaan van Superman zou zijn. Deze concepten waren ambitieus. Maar samen hebben ze het gemaakt Man van staal een sombere deconstructie van een door superhelden gedeeld universum dat nog maar net is begonnen, en een buitensporige zintuiglijke overbelasting.
vers geperste deschutes
8/10 The Punisher (2004) was gewoon weer een burgerwacht-actiefilm
Thomas Jane is een van de meest ondergewaardeerde actiesterren van zijn generatie. Jane's fans beschouwen zijn beurt als Frank Castle in De straffer als een van de beste bewijzen van zijn onbezongen vaardigheden. Jane en zijn co-sterren gaven leuke en gedenkwaardige optredens, maar deze stonden in dienst van een onopvallende burgerwachtfilm.
De straffer 's grootste fout was dat het teleurstellend tam was voor een R-Rated-bewerking van een gewelddadige strip. De straffer was niet de slechtste burgerwachtfilm, maar het was niet zo brutaal of meeslepend als latere aanpassingen. Jane's interpretatie van de controversiële burgerwacht Punisher werd het best gebruikt in De straffer 's onofficieel vervolg, Vuile was.
7/10 De cast van The Amazing Spider-Man is ouder dan de echte film
De geweldige Spider Man wordt gezien als de introductie van een nieuwe generatie in Spider-Man. De meeste van deze lof was gereserveerd voor de sterren van de reboot, met name Andrew Garfield en Emma Stone. Maar verder dan zijn getalenteerde cast, De geweldige Spider Man had weinig te bieden dan een formeel verhaal over de oorsprong van een superheld.
De acteurs en wat leuke actie hielpen weinig De geweldige Spider Man 's afhankelijkheid van formule. Ondanks dat het in 2012 werd uitgebracht, De geweldige Spider Man had meer gemeen met generieke superheldenfilms uit de jaren '90. De geweldige Spider Man kwam alleen door dankzij nostalgie, maar het is nog steeds beter dan zijn transparant cynische vervolg.
6/10 Fantastic Four (2005) & Fantastic Four: Rise Of The Silver Surfer kan niet op zichzelf staan
De Fantastische vier duologie worden door sommige kijkers beschouwd als nostalgische jeugdfavorieten. De lof van fans is niet geheel ongegrond. Fantastische vier en Opkomst van de zilveren surfer pochte solide casts en echt leuke momenten. Ze zijn echter alleen goed in tegenstelling tot hun algemeen verguisde herstart, Fantastisch .
Fantastische vier en Opkomst van de zilveren surfer zijn middelmatige films die de tekortkomingen van hun genre uit de jaren 2000 belichaamden. Erger nog, ze slaagden er niet in om de superheldenavonturen van het team goed in evenwicht te brengen met hun dagelijks leven. Zelfs in vergelijking met andere superheldenuitstapjes uit dezelfde tijd, de twee Fantastische vier films houd niet op.
5/10 Flash Gordon was een verworven smaak
Flits Gordon gebombardeerd in 1980 omdat het merk van superheldenavonturen te campy en verouderd was voor kijkers van die tijd. decennia later, Flits Gordon vond een gepassioneerde fanbase die er dol op was om dezelfde redenen waarom het faalde. Hoewel Flits Gordon is echt een ondergewaardeerd campy guilty pleasure, het is niet voor iedereen weggelegd.
Zelfs negeren Flits Gordon 's kamp, het is nog steeds een tonaal verwarde puinhoop. De film wist niet zeker of het een eenvoudige bewerking was van de oude Flash Gordon-series , of een parodie op een. Flits Gordon 's de meeste toegewijde fans vonden echte en ironische vreugde in de film. Aan bijna iedereen, Flits Gordon is een inside joke die ze gewoon niet snappen.
beste spook van de operafilm
4/10 Kick-Ass & Kick-Ass 2 waren niet zo grensoverschrijdend als ze beweerden te zijn
De Supervet films werden in de jaren 2010 als een verademing beschouwd vanwege hoe gespannen ze waren. In waarheid, Supervet en Kick-Ass 2 zijn veilige en bijna tandeloze bewerkingen van notoir genotzuchtige strips. Erger nog, de Supervet films wisten niet zeker of ze fantasieën over superheldenkracht moesten veroordelen of opnieuw moesten bevestigen.
Elke kritiek op superhelden werd gevolgd door een spannende maar schokkend gewelddadige actiescène. Erger nog, de Supervet films trokken zich terug elke keer dat ze de kans kregen om iets echt verontrustends maar passend subversiefs te doen. Deze thematische en tonale besluiteloosheid verergerde Supervet ' toch al jeugdige en oppervlakkige satire.
3/10 Batman Forever was op zijn best redelijk
Batman voor altijd wordt door zijn verdedigers gezien als de perfecte balans tussen Batman keert terug ' en Batman en Robin 's stijlen die ook een geweldige cast speelden - vooral de schurken. Echter, Batman voor altijd kreeg alleen een pass omdat het werd uitgebracht in het midden van zijn cult-favoriete voorganger en een zo-slecht-het-is-goed-klassieker.
Op zichzelf, Batman voor altijd was een bruikbare maar wegwerpfilm. Batman voor altijd miste de creativiteit van de twee voorgaande Batman films, en zelfs Batman en Robin 's polariserende maar onvergetelijke kamp. De overdreven interacties van The Riddler en Two-Face zijn de enige onderdelen van Batman voor altijd die de moeite waard zijn om te onthouden.
2/10 Gezocht was een generieke machtsfantasie
Gewild mist misschien een van de attributen van de originele superschurk, maar het is nog steeds een superheldenfilm. Gewild volgde de reis van de traditionele superheld en verving de superkrachten van de strips door onberispelijke moordvaardigheden. Deze gemaakt Gewild een van de populairste actiefilms van 2008 die ook een sterke cast had.
Gewild 's het grootste probleem was niet dat het een aanpassing was die alleen in naam was, maar dat het te veilig was. Zoals de strip, Gewild was een jeugdige machtsfantasie die harteloosheid verwarde met zelfrealisatie. Echter, Gewild het moedwillige randje van de strips weggesneden, waardoor het achteraf minder interessant werd. Gewild wordt nu alleen herinnerd voor gebogen kogels.
1/10 Glass' deconstructie van superhelden was achterhaald
Onbreekbaar en Splitsen zijn twee van de beste originele en R-Rated superheldenfilms uit de jaren 2000, en Glas was hun finale. Glas was een bevredigende beloning voor de bungelende draden van zijn voorgangers. Glas werkte als een ambitieuze en nostalgische cross-over voor twee indiefilms, maar schoot tekort als deconstructie van superhelden.
Glas' deconstructie kwam neer op weinig meer dan het wijzen op de archetypen van personages en de stijlfiguren waaraan ze moesten gehoorzamen. Wanneer Glas hitbioscopen, superheldenfilms pakten deze punten aan of bespotten ze als Deadpool deed. Glas werkte als een einde, maar het was niet zo baanbrekend als wat ervoor kwam.
