Fruitmand is een van de meest geliefde shoujo mouw . Fans waren dolblij toen ze voor het eerst hoorden dat een vervolg genaamd Fruitmand: Nog een zou worden vrijgelaten. Ondanks de overweldigende uitstorting van liefde voor de eerste serie, Fruitmand: Nog een kreeg niet dezelfde mate van passie, zowel in Japan als in Amerika. Laten we eens kijken naar dit over het hoofd geziene vervolg.
Karakter en toon parallellen
Fruitmand: Nog een (ook gekend als Furuba Ander ) gaat over een verlegen meisje genaamd Sawa Mitoma die zich bezighoudt met een laag zelfbeeld en sociale angst. Nadat ze door Mutsuki Sohma is gestrikt om lid te worden van de studentenraad, ontmoet ze de rest van de Sohma-familie. Langzaam, door de interacties die ze met hen heeft, herwint ze het vertrouwen.
Aangezien de hoofdpersonen de kinderen van de familie Sohma zijn, zouden overeenkomsten tussen kind en ouder begrijpelijk zijn, maar sommige personages komen iets te dicht bij huis. Hajime, de oudste zoon van Tohru en Kyo, is het evenbeeld van zijn vader, met een bijpassend temperament. Net als Kyo praat Hajime vaak te brutaal, maar in werkelijkheid zit er een grote softie onder. Hajime is echter veel zachter aan de randen en het duurt niet zo lang om op te warmen voor anderen als Kyo.
Aan de andere kant is Mutsuki, de zoon van Yuki, bijna het tegenovergestelde van zijn vader. Hoewel Mutsuki precies op Yuki lijkt, waar Yuki afstandelijk, elegant en soms onhandig is, is Mutsuki charismatisch maar excentriek.
Sawa bevindt zich in een vergelijkbare positie als Tohru: ze zijn allebei 'geadopteerd' in de Sohma-familie en hebben allebei een lid van de Sohma-familie ontmoet toen ze kinderen waren zonder het ooit te beseffen. Maar het belangrijkste verschil zit in hun persoonlijkheid: Tohru is als een open boek met haar emoties en gedachten altijd duidelijk in haar uitdrukkingen, maar vanwege de verschillende problemen waarmee Sawa te maken heeft, vindt ze het moeilijk om zich open te stellen voor anderen.
Het verleden is nooit in het verleden
Het vervolg schuwt het feit niet dat de impact van de familievloek verder reikt dan alleen de Sohma-personages. Net zoals Kana Sohma, die een extern lid van de Sohma-familie is, getraumatiseerd was en moest vertrekken vanwege Akito's misbruik in de originele serie, heeft Shiki Sohma de last als Akito's zoon. Achtervolgd door de schaduw van de Sohma-familievloek, wordt Shiki verbannen en wreed behandeld vanwege wie zijn moeder is. Ondanks dat Akito probeert het goed te maken met de rest van de Sohmas, blijven haar acties uit het verleden Shiki volgen.
Hoewel de manga geen echte cameo's van de originele cast bevat, zijn er wel een glimp van te zien: lezers krijgen de achterkant van Yuki's hoofd te zien of foto's van zijn in elkaar grijpende vingers in Mutsuki's herinnering aan een gesprek dat hij met zijn vader had.
GERELATEERD: Boruto: Jigen's hartverscheurende oorsprongsverhaal heeft een tragische Ant-Man-twist
Een grote 'Wat-Als?'
Het vervolg vertoont zoveel overeenkomsten met het origineel dat Furuba Ander leest als een alternatief universum van Fruitmand. Heb je je ooit afgevraagd wat er met Tohru zou zijn gebeurd als ze niet de opvoeding had gehad die ze had? Of vroeg je je misschien af hoe de dingen anders hadden kunnen zijn als Yuki en Kyo geen gezworen vijanden waren geweest?
Sawa en Tohru stralen vergelijkbare vibes uit, omdat beide meisjes worden opgevoed door alleenstaande moeders en van jongs af aan voor zichzelf moeten zorgen. Maar Tohru was altijd omringd door een huis vol met de liefde van haar moeder, terwijl Sawa's moeder haar zo misbruikt en verwaarloost dat ze al haar vrienden wegjaagt.
Hoewel Mutsuki en Hajime de zonen zijn van Yuki en Kyo, staat hun relatie ver af van de relatie tussen hun vaders. Omdat hun families hecht zijn, hebben Mutsuki en Hajime het grootste deel van hun jeugd samen gespeeld en zijn ze goede vrienden geworden. Ook al worden Kyo en Yuki uiteindelijk vrienden, je rouwt de hele tijd die verloren was omdat de twee niet konden zien dat ze allebei eerder het slachtoffer waren van de familievloek.
Furuba Ander voelt niet echt als een volledig uitgewerkt vervolg. Het kan niet op zichzelf staan; een groot deel van het verhaal draait om de nasleep van het origineel in plaats van het creëren van een nieuwe verhaallijn. In plaats van de manga te categoriseren als een vervolg, kan het worden gezien als een voortzetting of een uitbreiding van het origineel. Furuba Ander voelt meer aan als de manier waarop de Natsuki Takaya de fans bedankt voor alle steun die de originele serie heeft gekregen, en fungeert als een nostalgische terugkeer naar een geliefde serie.
samuel smith biologische aardbei
