Het: Hoofdstuk Twee was de tweede aflevering van de meest recente aanpassing van de Stephen King roman . De film vertelt het leven van de Losers Club wanneer ze als volwassenen terugkeren naar hun geboorteplaats Derry om de interdimensionale schurk Pennywise te verslaan. Echter, voorafgaand aan de release van de film, Jessica Chastain, die schittert als volwassen Beverly Marsh in de film, maakte de gewaagde bewering dat de film 'een scène [heeft] met het meeste bloed dat ooit in een horrorfilm in een scène is geweest.'
De scène waarnaar Chastain verwijst, vindt plaats tijdens de climax van de film wanneer de Derry vijf worden gescheiden, omdat ze Pennywise niet hebben verslagen. Beverly zit gevangen in een hokje, gekweld door onderdrukkende figuren uit haar verleden, zoals haar vader en ex-man. En de ruimte begint zich met bloed te vullen en stijgt tot Beverly nauwelijks kan blijven drijven en ademen. De vloeistof neemt elke centimeter van de ruimte in beslag en wanneer Beverly uiteindelijk tevoorschijn komt, is ze van top tot teen doordrenkt met bloed. Maar hoewel er enige waarheid in de bewering van Chastain zit, maakt het feit dat het bloed wordt beperkt tot zo'n kleine ruimte, het volume uiteindelijk overweldigender dan het in werkelijkheid is.
In feite is de scène enigszins vergelijkbaar met de aanpassing uit 1980 van een andere King-roman, De glans . De iconische scène toont een rivier van bloed die uit een geopende lift stroomt en de hele gang vult. Het bloed is een natuurkracht, die de meubels op hun kop zet en de muren rood kleurt. Het moment dient als een visioen van het geweld dat decennia eerder plaatsvond in het Overlook-hotel en een onheilspellend voorgevoel van wat er in het heden kan gebeuren. De scène wordt echter alleen terloops getoond en geen van de personages heeft interactie met het bloed, in tegenstelling tot de celscène van Het: Hoofdstuk twee.
Beide films laten echter nauwelijks bloed zien zoals het horrorpubliek gewend is, omdat ze allebei King's kenmerken van een meer fantastische benadering van het bovennatuurlijke bevatten. Het is dus logisch dat de intensiteit en impact van deze scènes enigszins opgeblazen worden. echter, de Evil Dead r emake uit 2013 overtreft die films in aantal bloederige scènes. De film is klassieke horror - bezit van de hoofdpersoon door het per ongeluk oproepen van een demon die langzaam een groep vrienden infecteert. En wat begint als ogenschijnlijk onschuldig bloed overgeven, leidt tot toenemende hoeveelheden zinloos geweld. Door het steken met spuiten en messen en het afzagen van een arm met een elektrisch mes komt er veel bloed vrij.
Evil Dead bevat ook een iconische scène die 50.000 gallons bloed gebruikte. De scène in kwestie toont de demonische profetie komt uit als de demon uit de hel oprijst en een stortvloed van bloed brengt. De lucht bloedt met een meedogenloze heftigheid, en Mia wordt twee keer gesneden door een machete-zwaaiend beest en moet haar eigen hand afrukken, waardoor het bloed uit de stronk gutst. En alsof dat nog niet genoeg was, culmineert de scène in Mia met geweld een kettingzaag door het hoofd van de demon halen om hem te doden.
In afzondering, de scène uit Het: Hoofdstuk Twee lijkt zeker bloederig. Het is echter op geen enkele manier te vergelijken met het absolute bloedbad dat de Evil Dead opnieuw maken. Ondanks de beweringen van Chastain, Het franchise zou nog een nieuwe remake nodig hebben om de kampioen van bloedige scènes nog een keer te verslaan.
