Van de hordes videogames die de afgelopen jaren zijn uitgebracht, heeft slechts een handvol gamers een echt gedenkwaardige ervaring kunnen bieden, en geen enkele met zoveel stijl en elegantie als de erfenis van Kain serie, die enigszins abrupt eindigde met Legacy of Kain: Defiance in 2004. De relatief kleine maar nog steeds enthousiaste fanbase is sindsdien getrakteerd op optredens van zowel Kain als Raziel in andere games, maar niets dat de vampier-antihelden een goed einde gaf.
De serie draaide voornamelijk om Kain, te beginnen met zijn transformatie van mens naar vampier in 1996 Bloed Omen . Deze game introduceerde de Pillars of Nosgoth, zijn bewakers, het Sarafan-priesterschap en het begin van de gebeurtenissen — onbewust geïnitieerd door Kain zelf — die Nosgoth in een tijdperk van chaos stortten. Het spel uit 1999 Soul Reaver introduceerde Kains voormalige luitenant, Raziel, en breidde deze elementen uit, waardoor dit verhaal over mensen, vampiers, buitenaardse indringers genaamd de Hylden en een manipulatieve Oudere God nog complexer werd, allemaal knoeien met de tijd en het lot in hun eigen gekke zoektochten naar macht , en alles draait om de titulaire Soul Reaver.
Hoewel de kwaliteit van de gameplay van game tot game aanzienlijk verschilde, werd en wordt de serie geprezen om het uitgebreide verhaal, de schrijfstijl en de vocale uitvoeringen die de bewoners van Nosgoth nieuw leven hebben ingeblazen. Ondanks de kritische ontvangst hebben gamers het meer dan 15 jaar moeten doen zonder te weten hoe of zelfs als Kain slaagde erin om Nosgoth te herstellen na het verslaan van de Oudere God in verzet . Met nog maar één grote vijand over, eindigde de serie. De vraag is, waarom?
De waarheid is dat de franchise tijdens de ontwikkeling een aantal creatieve en technische uitdagingen heeft doorstaan. Zo heeft serieschrijver en regisseur Amy Hennig in interviews verklaard dat: Soul Reaver was door de ontwikkeling gehaast door uitgever Eidos Interactive. In een interview met PlayStation.Blog legde ze uit: 'Een ontwikkelaar zou er niet aan denken om zoiets in minder dan drie jaar (minimaal) te proberen, maar Eidos wilde de game in minder dan twee jaar hebben.' Dit leidde onvermijdelijk tot een aantal bezuinigingen op Soul Reaver dat zowel de gameplay als het verhaal beïnvloedde.
Hennig - aan wie de serie waarschijnlijk veel van zijn creatieve succes te danken heeft - verliet Crystal Dynamics voordat de ontwikkeling begon Legacy of Kain: Defiance was voltooid, waardoor het verhaal onafgemaakt en relatief ongelijk in termen van kwaliteit was. Haar vertrek zou zelfs de zwaar bekritiseerde gameplay van de laatste aflevering kunnen verklaren, die velen verwarrend, vervelend en over het algemeen frustrerend vonden. Deze grote problemen, hoewel niet noodzakelijk de oorzaak, hebben vrijwel zeker bijgedragen aan de dalende omzet.
Legacy of Kain: Defiance was niet bepaald een mislukking, maar het voldeed zeker niet aan de verwachtingen van Eidos Interactive, waardoor de uitgever de stekker uit het volgende spel in ontwikkeling bij Ritual Entertainment trok, Legacy of Kain: The Dark Prophecy .
Eidos nooit officieel aangekondigd De duistere profetie voordat het spel wordt geannuleerd en helaas zijn er weinig details beschikbaar voor wat wordt verondersteld de enige poging te zijn tot een direct vervolg op verzet . Volgens kunstenaar Daniel Cabuco zou de voormalige vampiertiran zich in het rijk van de Hylden hebben gewaagd om voor eens en voor altijd een einde te maken aan hun dreiging. Concept art suggereert dat het spel zowel heden-Kain als verleden-Kain zou hebben gezien (zoals afgebeeld in Bloed Omen 2 ) als speelbare personages, wat een geplande afstemming tussen de verschillende tijdlijnen suggereert. Dat laat nog steeds een overvloed aan onbeantwoorde vragen, namelijk die met betrekking tot het lot van de Pillars en van het vampierras.
De belangstelling van die toegewijde fans was er nog steeds, en Eidos wist het. Er was gewoon nooit enige zekerheid over hoe we het beste verder konden gaan. Dat ging door na de overname van Eidos door Square Enix in 2009.
De erfenis van Kain IP kwam dicht bij het zien van licht toen Climax Studios begon te werken aan Legacy of Kain: Dead Sun . Dit was echter niet per se een vervolg, maar een reboot of retcon van de hele serie volgens Square Enix Europe community manager George Kelion. De game zou twee compleet nieuwe personages hebben geïntroduceerd: de vampier Gein en een mens genaamd Asher. Uiteindelijk werd de game geannuleerd kort voordat deze zou worden onthuld, omdat Square Enix van mening was dat de game niet goed genoeg zou presteren om de kosten te rechtvaardigen. In plaats daarvan bracht Square Enix de Nosgoth MMO, oorspronkelijk bedoeld als een multiplayer-component om dode zon .
Fan reactie op de MMO was grotendeels negatief. Afgezien van zijn naam en kleine elementen in zijn uitgangspunt, was er heel weinig dat het met de erfenis van Kain serie, laat staan het verhaal, waar fans van de franchise het meest van hielden. Als gevolg hiervan werden servers in 2016 na iets meer dan een jaar uitgeschakeld.
Als er één ding is dat de geschiedenis van de videogameserie duidelijk maakt, is het dat wel: erfenis van Kain fanbase is volledig gewijd aan de serie voor zijn verhaal. Het waren niet de ongelijke, vaak zwaar gebrekkige gameplay-elementen of het feit dat er vampiers in zaten. Het was het verhaal en het schrijven zelf. Om iets anders aan te bieden, of het nu een reboot is of een tangentieel gerelateerde nieuwe game met de erfenis van Kain titel erop geslagen, is ondoordacht. De reactie op Nosgoth en dode zon alleen zou dat moeten bewijzen.
Er zit nog potentie in de serie. Op zijn hoogte, erfenis van Kain verkocht ongeveer 3,5 miljoen exemplaren in verschillende games. Niemand kan vervangen of evenaren wat Amy Hennig naar de franchise heeft gebracht, maar met het verhaal zo dichtbij voltooiing, is dat misschien niet nodig. verzet verliet de serie op een relatief eenvoudige plaats, en De duistere profetie leek een stap in de goede richting. Zelfs na al die tijd verlangen fans nog steeds naar een terugkeer naar de franchise. Als Square Enix alles zou vermijden en zoveel tijd en moeite zou besteden als nodig was, zou het iets speciaals en gedenkwaardigs kunnen hebben als de serie die fans zo lang geleden in vervoering bracht.
