Een groot probleem dat de DCEU in het verleden had, draaide om haar schurken. Films zoals Wonder Vrouw En Zelfmoord Ploeg worstelde met schurken als Ares, Max Lord en de Enchantress. Terwijl Generaal Zod was niet slecht , werden ook krachtigere schurken zoals Steppenwolf en Darkseid gehaast. Dit had tot gevolg dat fans geen emotionele band met deze schurken hadden zoals ze deden met MCU-antagonisten als Loki of Thanos.
Daarentegen, Blauwe Kever , lost het slechterikprobleem aanzienlijk op voor de nieuwe DCU. Het is allemaal te danken aan de sinistere Carapax van Raoul Max Trujillo, een OMAC-cyborg met net zoveel vuurkracht als Jaime Reyes en de Scarabee . Terwijl Blauwe Kever zich losjes afspeelt van de oudere DCEU-films, levert het uitstekend werk in het vormgeven van een sympathieke antagonist om voor te pleiten. Er is echter één probleem dat eenvoudig in de montagekamer kon worden opgelost.
sierra nevada bier pale ale
Wat is de OMAC?
In het bronmateriaal staat The OMAC (Eenmanslegerkorps) was aanvankelijk een verbeterde supersoldaat genaamd Buddy Blank. Hij werd in 1974 gecreëerd door Jack Kirby en verscheen in OMAC #1. Het concept zou later door DC worden verfijnd door middel van vele retcons. Het veranderde de OMAC van een cyberheld in een regelrecht robotlegioen waar de Amerikaanse regering en Lex Luthor aan sleutelden onder het mom van binnenlandse veiligheid.
Na verloop van tijd zouden deze robots overgaan van het observeren van metahumans (Observational Metahuman Activity Construct) naar deel uitmaken van een dodelijke bijenkorfgeest (Omni Mind And Community). Verdere retcons maakten van hen een team dat Maxwell Lord zou kapen dankzij de Brother Eye-satelliet van Bruce Wayne. Hij zou dit gebruiken om de vloot te controleren, de Justice League aan te vallen en te proberen de macht te consolideren.
Later werden ze een virus in de trant van Extremis. Max hoopte de wereld opnieuw vorm te geven door mensen te infecteren, ze in hybride moordenaars te veranderen en ze op de Justice League te laten jagen. Ze zouden verder evolueren van het hebben van onbeperkte gegevens over hun vijanden, zwaarden en wapens naar het kunnen voorspellen en nabootsen van een deel van de oppositie. Het was allemaal te danken aan het feit dat ze de technologie van Amazon hadden overgenomen, en om deze reden werden ze beschouwd als een van de dodelijkste vijanden van de Justice League. Het is ook de reden waarom geanimeerde shows zo leuk zijn Mijn avonturen met Superman maken gebruik van OMAC's om op Clark Kent te jagen.
Hoe verandert Blue Beetle zijn OMAC?
Blauwe Kever hervormt het intimiderende OMAC-concept door het om te zetten in DC's versie van de Winter Soldier . Dit draait om Carapax, een militaire agent die Susan Sarandons Victoria Kord als marionet gebruikt. Hij is een cyborg die aanvoelt als een mix van Iron Man en Whiplash , het inpakken van raketten, blasters en ander dodelijk gereedschap. Het blijkt dat Victoria hem door de jaren heen heeft uitgerust met verschillende wapens en hem heeft losgelaten als haar persoonlijke moordenaar. Nu hoopt ze dat hij Jaime kan binnenhalen, de Scarab-code kan absorberen en haar OMAC's kan verbeteren.
Zodra ze deze digitale afdruk heeft, kan Victoria het ultieme legioen produceren om massaal te verkopen. De grote wending is echter dat Victoria feitelijk verantwoordelijk is voor het tragische verleden van Carapax en waarom hij in dit huurlingenleven terechtkwam. Ze bombardeerde de plaats in Midden-Amerika waar zijn moeder omkwam, en na verloop van tijd was zij degene die hem aan het strakke touwtje hield. Toen hij tijdens zijn dienst het slachtoffer werd van een explosie, veranderde ze Carapax in een entiteit die half mens, half machine is. Victoria hersenspoelde hem zelfs om te vergeten dat zij de veroorzaker van al zijn pijn was, door aanpassingen aan te brengen en nog veel meer experimenten uit te voeren met zijn arsenaal. Het is een meer menselijke benadering van OMAC, die ook bijdraagt aan de reden waarom Jaime de slechterik niet vermoordt nadat hij de herinneringen van Carapax heeft ervaren in Blauwe Kever einde .
Dit tragische achtergrondverhaal laat het publiek meeleven met Carapax, die als kind werd bedrogen, geconditioneerd tot oorlog en herhaaldelijk met gas werd verlicht. Victoria bleef hem de hoop bieden dat hij ooit verenigd zou worden met zijn familie, wat een wreed beeld schetst van kapitalisme en uitbuiting. Helaas is er geen verlossing voor Carapax. Nadat hij vele onschuldigen heeft gedood, besluit hij zichzelf, samen met Victoria, op te blazen. Hij denkt dat hij de pijn wegneemt en zijn moeder in het hiernamaals gaat ontmoeten.
rode stoel pale ale
Blue Beetle had de onthulling van Carapax niet moeten overhaasten
Het offer van Carapax is regisseur, Angel Manuel Soto's manier om hem rust te geven in een werkelijk emotionele finale. Maar het probleem met de Carapax-onthulling is dat deze veel te laat wordt ingepakt. Het voelt ook gehaast aan terwijl het eerder had kunnen worden uitgezaaid, wat een meer tragische achtergrond plaagt. Victoria wordt vanaf het begin gehaat als een arrogante elite, dus het is niet alsof dit haar karakter zou hebben beïnvloed. Sterker nog, fans zouden haar nog meer hebben veracht, waardoor ze zich afvroegen wanneer Carapax zijn kill-modus zou doorbreken.
zal wortel zich bij de strohoeden voegen?
Door die wending aan het einde in te proppen om iets diepgewortelds op te roepen, voelt het veel als de 'Martha!' moment van Batman versus Superman: Dawn of Justice waardoor de Dark Knight bevriend raakte met de Man of Steel. Toegegeven, Soto heeft meer nuance en een betere uitvoering, maar de film duurt ruim twee uur. Dat is meer dan genoeg tijd om Carapax echt als oorlogsslaaf te benadrukken, met fragmenten die laten zien dat zijn programmering kapot is gegaan en dat er meer in zijn geschiedenis onder de oppervlakte zat. Op deze manier zouden fans vanaf het begin meer compassie en empathie voor het personage hebben gehad. Wanneer dit eindelijk is vastgesteld, duurt het niet lang, aangezien hij seconden later letterlijk zijn granaat vernietigt.
Zelfs Jaime kan zich niet echt verdiepen in Carapax' verloren identiteitsgevoel, of dat hij een pion is, of dat er verzoening had kunnen worden bereikt. Helaas wordt het volledige potentieel van Carapax verspild, terwijl hij zoveel weerklank had kunnen krijgen zoals figuren als Killmonger dat deden. Fans zouden zijn daden niet hebben gedoogd, maar ze zouden zich veel langer met zijn pijn hebben beziggehouden, waardoor diepere emoties werden opgeroepen terwijl hij in talloze scènes met Jaime bleef vechten. Uiteindelijk is Carapax nog steeds een grote verbetering ten opzichte van eerdere DC-films. Zijn angst had echter meer tijd nodig om over de kijkers heen te zweven en hen echt het conflict te laten absorberen dat Jaime aan het einde doet als hij hoort dat hij al die tijd ruzie heeft gehad met de ziel van een verloren kind.
Zie hoe het lot van Carapax zich ontvouwt in Blue Beetle, dat nu in de bioscoop draait.
